LAUSANNE (Zwitserland) – Voor de gymsportliefhebbers die er niet konden zijn maakten Karel van Daalen en Nelly Maarschalkerwaard-van Daalen een verslag van dag tot dag tijdens de Wereld Gymnaestrada 2011 in Lausanne. Een enerverend avontuur voor het VK-demoteam en de YES-leden die dit keer weer present waren met de succesvolle act ”Chocolate”.
“Op vrijdag 8 juli arriveerden wij in ons hotel Union in Epalinges, een stadje dat grenst aan Lausanne. De volgende dag … zijn we de stad ingegaan en hebben daar genoten van alles wat Lausanne te bieden heeft. De vele vaandels, vlaggen en podia gaven aan dat hier een groot feest gevierd ging worden. Zaterdagavond arriveerde de bus met de overige deelnemers.
Zondagochtend … vertrokken we richting centrum voor de eerste kennismaking met Beaulieu. Dit was het terrein waar de meeste activiteiten plaatsvinden. We gingen vol goede moed op weg… naar het verzamelpunt bij het Olympisch stadion. … de vele gymnasten lieten zich niet kennen en begonnen te zingen en lieten hun favoriete yell horen.
Na de lunch klaarde de lucht op en we vertrokken vol goede moed naar het verzamelterrein. De zon schitterde aan een wolkenloze hemel wat voor de nodige hitte bij de deelnemers zorgde. De opmars verliep niet volgens plan en pas om 17.45 uur wandelden wij het stadion binnen… In verband met de warmte besloten wij terug te gaan naar het hotel… daar hebben we het laatste stukje van de opening op de televisie gezien.
Maandag waren wij nog vrijgesteld van optreden en kon iedereen dus kiezen waar naar toe te gaan. Optreden binnen of buiten bekijken, podia in de stad bezoeken, of de stad zelf bewonderen. Het was in ieder geval prachtig weer. ’s Avonds had iedereen enthousiaste verhalen en anderen maakten notities over optreden die je echt moest gaan zien. VK-supporter Hennie is die avond helaas heel ongelukkig gevallen. Zij liep een schouder/arm breuk op, waardoor voor haar het Wereld Gymnaestradafeest was afgelopen.
Dinsdag was onze groep aan de beurt om een demonstratie te geven. In de hal aangekomen zag je de spanning op de gezichten toenemen. Toen iedereen omgekleed was kregen we een peptalk van Marja. De zaal was aardig gevuld. Met veel elan hebben we onze oefening opgevoerd. We kregen een groot applaus en lovende woorden van Marja en mensen uit het publiek. Iedereen was tevreden maar wat was het warm in die zaal. Daarna omkleden en de kleedkamers vrij maken voor de volgende groep.
Nadat de materialen opgeruimd waren kon iedereen zijn dag verder vrij invullen en gaan genieten van het gymnastiekfeest in Lausanne. Overal in de stad zag je mensen in sportkleding met de naam van hun land er op, de sfeer in de stad was heel gemoedelijk en ontspannen. Dat mogen we zeker een prestatie noemen. Tenslotte waren er ruim 23.000 sporters in Lausanne neergestreken.
Woensdag was een herhaling van de dinsdag met dit verschil dat we iets later moesten optreden. We moeten veel mond tot mond reclame gehad hebben want de zaal zat afgeladen vol. Het optreden verliep nog vele malen beter dan dinsdag, we kregen dan ook een langdurige, staande ovatie. Iedereen genoot. Ook Lonie, zij heeft met een gebroken voet meegedaan en dat mag je toch zeker een prestatie noemen. Na afloop werden er nog leuke foto’s gemaakt en kon iedereen weer volop gaan genieten van de stad Lausanne.
De lunch was ook nu weer uitstekend verzorgd door de Zwitsers. Wij hebben veel bewonderring voor al die vrijwilligers die zoveel mensen van voedsel moesten voorzien met zulk warm weer en voor de vrijwilligers in de hallen. Alles was goed georganiseerd en straalde rust uit.
Donderdag was het weer omgeslagen en de vreselijke warmte verdwenen. Af en toe regende het, dat was natuurlijk vervelend voor het stadionoptreden. ‘s Avonds was de Nederlandse avond in hal Odyssee in Mallee. Wij hadden de Nederlandse avond al in Naaldwijk bezocht maar omdat er nu ook andere landen mee zouden doen zijn we weer gaan kijken. Helaas viel ons het geheel wat tegen. Het openingsnummer was slechts een slap aftreksel van hetgeen we in Naaldwijk hadden gezien. Het was duidelijk dat de heren niet topfit waren. Verder waren het mooie oefeningen maar niet echt spectaculair en dat hadden wij wel verwacht.
Vrijdag was de laatste dag van de demonstraties en ons optreden stond aan het einde van de middag gepland. Het weer was opnieuw schitterend, maar je kon merken dat veel mensen een beetje gymnastiekmoe waren. De activiteiten bij de fonteinen werden drukker bezocht dan het optreden in de hallen. Ons laatste optreden trok dan ook minder publiek dat het vorige. Men was wel weer enthousiast en ook nu kregen we een groot applaus.
’s Avonds was de FIG-avond en verschillenden van onze groep hadden hier kaarten voor gekocht. Zij kwamen enthousiast ‘thuis’. De tweede voostelling werd live op de tv uitgezonden en wij konden alleen maar onderschrijven dat het een prachtige avond was. Later op de avond hebben we nog wel gezellig met elkaar in het café-gedeelte gezeten.
Zaterdagmorgen heeft iedereen de dag op zijn eigen wijze doorgebracht. Kleding en tassen ruilen, nog even wat souvenirs kopen en de materialen ophalen. De sluiting was ’s-middags in het Olympisch stadion. Wij hebben geprobeerd dit stadion te bereiken maar de bus stopte halverwege omdat de politie wegens te grote verkeersdrukte de wegen had afgezet. Door de grote warmte konden wij het stadion niet bereiken. We zijn toen naar het hotel teruggegaan en hebben de sluiting op de tv gevolgd. Van iedereen hoorden we dat het vertrek uit het stadion zeer indrukwekkend was. Eerst een muziekkorps, dan de vrijwilligers er daar achter de sporters. Een gestage stroom van ongeveer 25.000 mensen. Het geheel werd ’s avonds afgesloten met een groots vuurwerk.
Zondagochtend om 06.30 uur stond de bus voor de deur, bagage inladen, ontbijt, afscheid nemen en toen vertrok de bus. Menigeen moest een traantje weg pinken. Het regende heel erg en het was net of ook Lausanne huilde omdat we vertrokken. Het was een onvergetelijke ervaring en wij willen hierbij zeker de Technische Commissie heel erg bedanken voor de organisatie hiervan (de deelname van het VK-demoteam samen met de YES-ers aan de Wereld Gymnaestrada).
Hopelijk tot eind 2012 als de training voor Helsinki begint.”
Artikel VK; citaat/bijdrage Karel van Daalen en Nelly Maarschalkerwaard-van Daalen; foto’s © Dick van der Meulen
Rubriek(en): 14e Wereld Gymnaestrada 2011 in Lausanne
